جانانه بسکن
ای آخرین مهمان این میخانه، بشکن
ای نقطهی پایان این افسانه، بشکن
بشکن حریم شوم این بتخانه، بشکن
تا نشکنی پیمان خود با خانه، بشکن
جانانه بشکن، رندانه بشکن!
ای نقطهی پایان این افسانه، بشکن
بشکن حریم شوم این بتخانه، بشکن
تا نشکنی پیمان خود با خانه، بشکن
جانانه بشکن، رندانه بشکن!
ای خسته از زنجیر جهل و فتنه، بشکن
ای در کنار چشمه، مانده تشنه، بشکن
بشکن حدیث تلخ پشت و دشنه، بشکن
تا نشکنی در خویشتن، این فتنه بشکن
جانانه بشکن، رندانه بشکن!
ای قرنها زندانی تقدیر، بشکن
تقدیر را با ضربهی تدبیر بشکن
بشکن فسون این غل و زنجیر، بشکن
بشکن ستون خانهی تزویر، بشکن
جانانه بشکن، رندانه بشکن!
